Çocuklarımızı Nasıl Ödüllendirmeliyiz!

SARILMAK EN İYİ ÖDÜLDÜR

Bir şey alarak ödül verilmemeli. Kimi zaman bir sarılma, kucağına çağırma en iyi ödüldür. Çocuğa “hayır” denmişse bundan asla vazgeçilmemeli. Çocuğa doğumdan itibaren dengeli davranılır, yeterince övülürse cezaya gerek kalmaz. Yaptırımlar uygularken de yapılan şeyle ilgili cezalar verilmeli. Televizyonu belli bir saat izleyecekse ve o daha uzun süre izlemekte ısrar ediyorsa televizyonu kapatmak yerine, ertesi gün seyredeceği süreden kısmak daha iyi olur. Yemeği istemiyorsa, alıp önünden köpeğe vermeli ya da dökmeli ki, aç kalınca değerini anlasın.

SORUN BOŞANMAK DEĞİL, BOŞANMIŞ ANNE BABANIN ARASINDAKİ TAVIR

Evdeki gerginlik çocukları çok etkiliyor. Bazen anne ve baba değil, ailedeki üyeleri de etkiliyor. Asla ve asla anne, baba çocuklarına birbiriyle ilgili olumsuz bir şey söylememeli. O zaman çocuk, sorunlar içinde kendi kendine dolanır, yumak gibi olur. Aynı şekilde anneanne, babaanne de çocuğu seviyorsa bunu yapmamalı. Boşanmış çiftler dünyadaki en iyi arkadaş olmak zorunda değil, ama çocuklar için profesyonel düzeyde ilişkilerini sürdürmeli.

ÇOCUĞUNUZU YÜZDE YÜZ MUTLU ETMEK ZORUNDA DEĞİLSİNİZ

Anne babaların çocukları yüzde 100 mutlu etmek gibi problemi olmaz, olamaz da. Ben anne baba olarak çocuğumla arkadaş olmamalıyım. Çocukların kendi arkadaşı, yaşıtları olmalı. Aile onun arkadaşı olamaz. Çünkü, çocuğun arkadaşı çok ama anne ve babası tek. Çocukla sevgi dolu ilişki kurulabilir, arkadaşça yaklaşılabilir. Ama arkadaş gibi olunduğunda, çocuk aradaki hiyerarşiyi unutuyor. Arkadaşlığı, yaşıtlarıyla yaşamalı. Problemi olduğu zaman arkasındaki güçlü kişinin anne, babası olduğunu bilmeli. Onları arkasında hissetmeli. Aile ile arkadaş gibi olursa onları kendisi gibi hisseder, o zaman bu güveni bulamayabilir.

2 YAŞINDAKİ AYŞEGÜL’LE KEK YAPIYORUZ ÇÜNKÜ…

Ben, 2 yaşında bir Türk çocuğunu izliyorum. Birlikte kek yapıyoruz. Ayşegül şimdiden kekin anında istenince gelmediğini, emek ve zaman harcanarak önüne geldiğini biliyor ve o zaman bazı şeylerin değerini de anlıyor. Ayşegül’e kek alacak param var. Ama, ona ailenin bir parçası olduğunu, yeterliliğinin önemsendiğini ancak böyle anlatabilirim. Eğer 15 yaşındaki çocuğun parasını şakır şakır harcamasını istemiyorsak, 5 yaşından itibaren para biriktirmesini öğretmeliyiz. Kızım, para kazanmak için bizim evde çalışıyordu. Kazandığı parayla istediğini alıyordu. Eğer, hergün ona bir şey verirseniz, özel günlerde ne vereceksiniz? Alışverişe gittiğinizde çocuğunuzun her istediğini alacaksanız, bir süre sonra onda isteme zevki de kalmaz, istemiş olmak için ister. Çok paranız varsa bile ona daha az vermelisiniz. Yakındaki bakkala göndermeli, evde yapacağı işleri yaptırmalıyız. Hiyerarşi olmalı ama sevgi dolu bir ortamda… Çocuklarla oyunlar oynanabilir, birlikte hobi saatleri geçirilebilir. Her odada bir televizyon değil, bir tane aile televizyonu olmalı.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.