İnsan Bir Midir, Hiç Midir Yoksa Binlerce Midir?

Biri, Hiçbiri, Binlercesi- Luigi Pirandello

“Yalnızlık asla sizi de kapsamaz; sizi daima dışarıda bırakır ve sadece çevrenizde yabancı birinin var olmasıyla mümkündür: Nerede ve kiminle olursanız olun, tamamıyla yok sayılmalı ve siz de etrafınızdakileri tamamıyla yok saymalısınız ki arzu ve duygularınız kaygı verici bir belirsizlik içinde yitik, havada öylece asılı kalabilsin ve kendinizi kanıtlama arzunuz tamamen ortada kalkarken, bilincinizin içtenliği de yok olsun. Sadece kendisinin yaşadığı, sizinse var olduğuna dair en ufak bir iz veya sese rastlayamayacağınız bir yerdedir gerçek yalnızlık ve nitekim orada yabancı olan da sizsinizdir.”

Biri, Hiçbiri, Binlercesi

Moscarda kimdir, kendi gördüğü mü yoksa başkalarının gördüğü mü?

Pirandello’ nun Biri, Hiçbiri, Binlercesi kitabı insanın varoluşu ve kimliği üzerinde durmaktadır. Moscarda kendisinden başlayarak tüm hayatı acımasızca sorgular ve kendini bulmak için kendini parçalara bölmeyi öğrenir.

Halim selim bir adam olan Moscarda’nın tüm hayatı, karısının bir gün kendisine sorduğu ve burnun eğriliğinden dem vurduğu o basit soruyla altüst olur. Moscarda’nın kendisini ve hayatı sorgulamaya başlaması bu şekilde gerçekleşir. Böylece Moscarda o soruyu sorar: “İnsan bir midir, hiç midir yoksa binlerce midir?

Kitaptan Alıntılar

  • “Başkalarının kusurlarını kolayca tespit edebilirken, kendimiz hakkında saptamalarda bulunmaktan ne kadar uzağız.”
  • “Başkalarının gözünde olduğunu sandığım kişi değil idiysem, ya ben kimim?”
  • “Senin doğrun benim doğrum değil ve senin doğrun,  bir an öyle görünse de senin doğrun da değil.”
  • “Yürüyebilmek için dik, ayaklarının üzerinde durabilmesi gerekir insanın. Ve bu bazen yorucudur.”
  • “İzleyecekleri yolu bilip, beni geride bırakıp geçip gidenlerin de özetle benden fazlasına eriştiklerini sanmıyorum. Şüphe yok ki güçlü, gösterişli atlar gibi , benden çok öteye gidiyorlardı ve sağlam bir tebriği hak ediyorlardı ama sonunda arkalarından baktığımda, peşlerine yük arabaları iliştirilmiş olduğunu görüyordum.
  • “Gevşediğiniz an vazgeçtiğiniz andır.”
  • “Gibi” göründüğüm her an ruhumun özgürlüğünü tehdit ediyor.”
  • Siz, sizin gördüğünüzü görmesi gerektiğini düşünürken o, başka bir şey görüyor olacak. Ve onun gözünde ki kör de siz olacaksınız. Böyledir bu işler.”
  • “Ölümü düşünmek ve dua etmek. Buna halen ihtiyaç duyan insanlar var ve çanlar onlar için çalıyor. Benim artık böyle bir ihtiyacım  yok çünkü her an ölüyorum ve yeniden doğuyorum, hiçbir şey hatırlamaksızın; bütünüyle yaşıyorum, kendi içinde değil ama dışarıdaki her şeyin içinde.”

Yazarın Diğer Kitapları

  • Gölge Adam
  • Seçme Hikayeler
  • Sütnine
  • Karısının Kocası
  • Toplu Oyunları
  • Mattia Pascal Sahiden Yaşadı mı Yaşamadı mı?

 

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.