Nietzsche Ağladığında

2007 Yılında Irvin D. Yalom’un kitabından uyarlanarak çekilen bu filmde Nietzsche’nin ağladığı kısmın yorumlar eşliğinde naif bir analizini yapmaya çalışacağım sizlere.Nietzsche ile Breuer konuşmasında, Nietzsche’nin Salome’nin O’nunla öpüştüğü ve onu suya ittiğinden bahsetmediğini öğrendikten sonra(burada Nietzsche’nin bilinçaltına bir bastırma ve bir yüceltmesini de görüyoruz), tam anlamıyla olmasa da, Nietzsche için bir nevi sınır deneyimi yaşanmıştır.

Nietzsche Ağladığında

Nietzsche , o zamana kadar Salome’yle yaşadığı o tek kutsal an dediği anı yaşarken, daha sonra Salome’nin tüm o reddedişlerine karşı, aşığımızın kalesini yıkılmadan ayakta tutması ve kızımızın peşinde koşması için bir bahaneye (bilişsel bir yapı diyebiliriz buna) sahip oluyordu.Burada söz konusu olan Nietzsche’nin Salome’nin bir bakışına (bilişsel yapıyı ayakta tutan şeydir bu) sahip olmasıdır (ya da en azından sahip olduğunu sandığı diyelim çünkü Salome Nietzsche’ye aşık değildir), ve işte Nietzsche’nin Bayan Salome hakkında ya da Salome’nin kendisiyle konuşmalarında devrede olan, Nietzche’nin O’nunla beraber olmak için giriştiği bütün bu çabanın altında yatan sebep.Nietzche bu bakışın alt yapısının bozulmasından, yani O’nun için özel biri olmadığını öğrendiğinde ilk başlarda kendini kaybolmuş gibi hissettiğini, Lou ve Breuer’i kaybettiğini düşündüğünü söyler, çünkü Breuer-Lou karşılaşmasını öğrendiği için Breuer’i bu ilişkide 3. bir şahıs,her iki tarafın ortak arkadaşı yerine koymuştu ve Breuer’den medet umuyordu diyebiliriz.

Nietzsche Ağladığında

Daha sonraları Nietzche yalnızlıktan acı çektiğini, Lou’nun bu acıyı bir süreliğine hafiflettiğini fakat bunların yanılsama olduğunu yani Salome’nin O’nu aslında beklemediğini kendine telkin etmiştir.Sanırım Breuer’in ‘gözyaşlarının dili olsa ne söylerdi, dediği zaman ikisi arasında bir aktarım ilişkisi yaşanmıştır,ama emin değilim.Ve Nietzsche’nin özgür olduğunu hissetmesi aslında Bayan Salome hakkında ne kadar bunaldığını,artık O’nun peşinden koşmak zorunda olmadığını söylemektedir sanki.Bundan sonra Nietzsche kendine sahip çıkacak, kendisine sığınacak ve her şeye rağmen kendisini sevecektir çünkü bütün bunları O’na yapacak olan tek kişidir.

Yazar : Akın Saygın

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.